De bioloog

Hij werd verlegen geboren. Hij wilde de schoonheid van de aarde bezingen, maar hij durfde niet. Bij dieren voelde hij zich meer thuis dan bij mensen. Stil mocht hij naar ze kijken, zonder dat ze iets van hem verlangden. Alleen dat hij ze vrij liet in waar ze mee bezig waren.

Na zijn studie mat hij zich het groene uniform aan van zijn beroepsgroep. Het bood hem veiligheid. Langs de slootkant verdween hij in het gras, terwijl hij naar haar keek en nu wel de woorden vond om moeder aarde te bewieroken: groene glazenmaker en gevlekte witsnuitlibel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *