Volgorde

Deel I

Wanneer begrijpt hij het, denkt ze, terwijl ze met het schuursponsje een restje aangekoekte saus van een opscheplepel poetst. Het moet in de juiste volgorde. Eerst afspoelen, dan de kopjes, de borden, de pannen en tot slot het bestek. Tablet erin, draaien maar! Hoe vaak heeft ze het al uitgelegd?

Maar na vandaag zal hij weten hoe belangrijk volgorde is. Ze kookt een heerlijk maal. Als het klaar is kiepert ze de pannen leeg in de vuilnisbak. Op zijn bord legt ze de lege verpakkingen. ‘Smakelijk!’

Deel II

Altijd heeft ze wat aan te merken. Zelfs de vaatwasser moet ingericht volgens een vast protocol. Staat er maar één kopje verkeerd, dan gaat het de rest van de avond over ‘het belang van de juiste volgorde’.

Vandaag heeft hij de kopjes onderin gezet, de pannen boven. Zie haar bezig met haar wraak: ze serveert alleen de verpakkingen van het eten. Terwijl ze haar preek over volgorde afsteekt werkt hij met een stoïcijns gezicht het plastic naar binnen en verdwijnt naar de wc. Even later is hij terug, een flinke drol op het bord. ‘Zo. Volgorde toch?’

Deel III (Slot)

Ze zitten naast elkaar op de bank, zwijgend. De tv schettert. Tussen hen in hangt wat eerder die dag gebeurde. Haar verbeten pogingen hem de vaatwasser in de juiste volgorde te laten inruimen, zijn kinderachtige wraak.

Na Nieuwsuur sloft ze naar boven, hij volgt zonder nadenken. Ze trekt haar nachtpon aan. Haar witte benen onder het roze kant ontroeren hem, net als het toefje grijze borsthaar boven zijn pyjamajas haar ontroert. ‘Kusje?’ Hij voelt haar donzen wang. Met een glimlach knipt hij het bedlampje uit. Van al die zestig jaar nog geen dag spijt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *